Notulen Jaarvergadering 1994
Vrijdag 21 januari
Na het teleurstellende bericht dat onze vaste gastheer niet van de partij zou zijn werd de tocht toch maar gestart. Traditie getrouw veel later dan afgesproken op weg naar de Ardennen, maar met een geplande tussenstop "au vert chasseur". Om 12:00 zaten we daar aan den eersten pinten en een broodje, en de achtervolgende groepen volgden alras. Dat het voor Paul een bijzonder weekend zou worden hadden we op dat moment al kunnen zien, daar hij als enige koffie tot zich nam en de club voor een financiële blunder behoede. De kelner van het formaat amateur-bokser kreeg er niet alleen van P maar ook zijn baas van langs. Na dit incident werd de weg vervolgd en al snel was ons onderkomen bereikt. Na de auto's ontladen te hebben, en de blokhut enigszins ingericht, wederom op weg richting Barraque Fraiture. Dit omdat we er gezien de wittigheid van de omgeving wel goede hoop op hadden om een stukje LangeLattenWandellen te beoefenen. En jawel, er was voldoende sneeuw om te kunnen langlaufen. Vanwege het hoge (omval) tempo van de Mertens' toch via een niet geheel volgens de aangegeven route afdaling richting beginpunt. En daar stonden we onder aan de skilift, met onze smalle ski's, en we mochten dus niet mee. Te voet naar boven en als je dan omkijkt is een besneeuwde helling toch wel een uitnodiging tot echt skiwerk. Na twee afdalingen begon voor de meesten de dorst toch al wat op te lopen, dus zelf ook maar weer oplopen (tegen de helling).
Halfweg kwam er een ervaren Alpine skiër op ons afgesuisd, die zich als Twan vermomd had. Rob en Paul wilden dat ook proberen en tot grote hilariteit van de verhuurders werden zij dan ook op echte Alpine ski latten gelanceerd. Paul dreigde een ijshockeytechniek uit te voeren tegen een naast de baan geplaatst hekje, maar gelukkig maakte hij in plaats daarvan een beheerste sliding. De herstart verliep beter, en daarom gingen de achterblijvers met een pint of soepje bij de kachel zitten. Toen het donker werd kwamen ook de drie Alpine mannen zich laven aan den drank. Als Twan ooit last krijgt van roestvorming dan komt het omdat hij te weinig cola drinkt. Na een poos verkassen naar La Roche, alwaar er een illegaal frietkot met een overstelpende belangstelling geconfronteerd werd, en waar zelfs de vaste klandizie met mayonaise op de kin en een mooie muts voor moest wijken. Ikzelf dreigde in sanitaire problemen te geraken, doch beheersing is een goede deugd. Na de Patat mèt de auto in en naar de blokhut. Koffie bracht verlichting, en de eerste wedstrijd ronde kon een aanvang nemen na de uitreiking van de jaarboeken.
Proefwedstrijd
De stilte tijdens de proefwedstrijd zou ook voor Jan een weldaad geweest zijn, een speld kon je horen vallen. Ook een compleet rookverbod werd er ingevoerd, voor zolang er geproefd werd. Dit is iedereen zo goed bevallen dat we dat bij de normale vergaderingen ook gaan invoeren, evenals de serieuze manier van degusteren. De wedstrijdbieren waren op eenzelfde wijze gerangschikt als het voorgaande jaar, dat wil zeggen twee bieren per ronde die qua type en of uiterlijk dicht bij elkaar liggen. Moeilijk, maar wel te doen. In het verderop geplaatste overzicht is de spanning af te leiden uit het aantal punten die er gescoord werden. De eerste ronde ook dit jaar weer twee Ale-achtige binnenkomers, waarvan een alom bekend eindejaars bier dat eigenlijk niemand had mogen missen. Dat alleen Paul en ikzelf een Dobbel-Palm opschreven is dan dus wel verwonderlijk. Er waren zelfs enkele leden die met een dubbelzinnig "Palm" een punt probeerden te scoren, edoch de Nar was onverbiddelijk.
De eerste proefronde werd gevolgd door een stemming, en wel die voor het dagelijks bestuur van de vereniging. Jan had zijn duit al die ochtend in het zakje gedaan, en aan Twan de mededeling meegegeven in de race te zijn voor Penningmeester. Hans was niet als voorzitter herkiesbaar, Eugène echter wel als penningmeester. De twee kandidaat voorzitters Twan en Paul mochten hun woordje doen om de kiezers op hun hand te krijgen. De uitslag van de stemming was zeer duidelijk (mede door het excellente fraude bestendige stem formulier) dat er toch nog om het voorzitterschap ge-toss-t moest worden. Beide kandidaten 4 stemmen, en geen voorzitter voorhanden om zijn doorslag gevende stem uit te brengen, dus maar gokken. Paul is de nieuwe Voorzitter, en dat zullen we gaan weten ook! Voor Twan zou het een troost kunnen zijn dat het voorzitterschap maar voor een jaar is, dus volgend jaar weer een nieuwe kans. In ieder geval ook nog langs deze weg Hans bedanken voor zijn bezielde leiderschap gedurende de eerste vijf jaren van onze vereniging. De zittende Penningmeester werd met twee stemmen verschil herkozen, en de secretaris is ook dit jaar weer voor het leven benoemd. Tijdens het stemmen zijn er nog voorstellen gedaan die ingrijpen in de statuten, vandaar dat ik ook deze nog even vermeld :
Géén dubbel functies (voorzitter-secretaris, penningmeester-voorzitter)
Bij stemming voor voorzitter en penningmeester heeft de zittende c.q. scheidende voorzitter een dubbel stembiljet, dit om gelijke eindstanden te voorkomen.
Op naar de tweede ronde, en wel met de gevreesde kriek en bruin bieren. Wederom een grote concentratie tijdens het proeven, welke slechts kort onderbroken werd door de komst van Jan Foppe, onze activiteiten begeleider van het weekeinde. De twee van O broeders scoorden 100%, zodat onze nieuwbakken voorzitter al direct van een goed op peil zijnd smaakgevoel liet getuigen. De derde ronde werd er weer een van vrij stevige bieren, en na de wat zure Rodenbach en Vieux Foudre Kriek waren de Kasteelbieren en Zatte Bie-en wel zeer zoet. Twan miste de punten, de rest had er minstens een goed, ikzelf had ze beide goed, maar verkeerd-om, dus net zoveel punten als Twan. Jammer, maar volgende keer meer geluk.
De volgende dag werd ondertussen even doorgesproken, en er werd nog wat kaart gespeeld, maar iedereen lag toch weer door de vermoeienissen, emoties, en last but not least ervaring redelijk op tijd te bed, en de volstrekte rust (ja , Jan was er niet bij) laadde de batterijen weer voor hetgeen zou gaan komen gaan . . . .

Zaterdag 22 januari
Na een wat chaotisch ontbijt, en een puzzlerit naar het onderkomen van Jan kregen we een korte vooruitleg van hetgeen ons te wachten stond. Na de diverse auto's op gang geduwd te hebben volgde een verplaatsing naar het "vlieg"veld. De Chute werd gedemonstreerd, evenals een uitvoerige uitleg wat er van iedereen verwacht werd. Rob Mertens was vrijwillig eerste, en zijn start ging redelijk, vooral gezien enkele starts die nog zouden volgen. . . Na Rob zijn landing zagen we vanuit de verte de tweede vliegenier vol goede moed richting startplaats komen, en er mag gezegd worden dat je qua tijdsduur beter kan vliegen dan lopen. Ook de tweede start ging redelijk, maar Twan en Paul merkten wat er gebeurd als er bij de start te lang aan het paradoek vastgehouden word. Na Twan zijn start werd uit voorzorg Paul zijn BX verplaatst, omdat we er niet zeker van waren of schade door laagvliegende para-sailers gedekt werd door de verzekering, de schade aan het wegdek hebben we maar niet gemeld. Paul beschadigde bijna zijn eigen broer door hem doodleuk ondersteboven te vliegen, en tijdens zijn tweede vlucht had deze laatste veel geluk, want het begon zo hard te waaien dat er zelfs gevierd moest worden met de lier. Als resultaat had Eugène daardoor wel de langste en hoogste vlucht van allemaal, alhoewel ik die van mijzelf ook wel hoog en lang vond.
Terug op de camping nog wat trivianten en eten (hutspot met kip) en de spanning voor de komende strijd werden al weer voelbaar. De een deed een dutje, de ander probeerde weer te douchen, een derde zat te lezen, kortom een echte oude mannen club. Na de koffie werd iedereen pas weer echt fit, en de tweede strijdavond begon met twee Gueuzen. Paul scoorde alweer voortreffelijk, en was daarvan zo onder de indruk dat hij in de opvolgende trappistenronde niet scoorde. Daar er op dat moment nog steeds een theoretische kans bestond dat Eugène voor de tweede maal koning kon worden, of dat Rob en Hans, de andere twee gebroeders dus, nog op gelijke hoogte konden komen, was de spanning pas echt op het kookpunt. Ook de strijd om het narschap was enerverend, al had Twan er veel vertrouwen in dat hij het zou worden. Paul en Hans waren echter de enigen die de Duvel eruit konden proeven, dus hebben we dit jaar een Voorzitter-Koning. Paul nogmaals van harte met het winnen van de proefstrijd, en namens allen bedankt voor de lekkere vlaai. Twan vond zijn Narrenkap in de door het organiserend comité geschonken tas (met opdruk) en ook hij daarmee gefeliciteerd!

Zondag 23 januari
Na het ontbijt alles opruimen en terug naar Olland, op naar Jan. Daar genieten van de poets die hem gebakken werd, en niet te vergeten de koffie met taart. Ook de zondag werd nog een proefdag, met alle snoeverijen en intimidaties die daarbij schijnen te horen. Er werd gestreden om de titel van Proever van het Jaar tussen de twee heren die in acht vergaderingen twee punten hadden weten te scoren. Eugène won het op zijn specialiteit Witbier van onze eerste ex-nar, en ging dus niet helemaal met lege handen naar huis. Op deze manier eindigde het weekend op de plaats waar het ook van start gegaan was. Rest alleen nog het loflied op Rob Mertens en Eugène van Oorschot die voor een voortreffelijk weekend zorgden (en de nodige huisdieren zoals achteraf bleek) en Rob Godrie voor een geweldige proefwedstrijd, die zeer uitgebalanceerd was voor wat sterkte/zwaarte en smaakopbouw betreft. Aan Twan de ondankbare taak dit volgend jaar te proberen overtreffen.
Namens de club danken wij deze heren dan ook voor hun inzet en toewijding die het Lustrum Weekend tot een feest maakte.

Notulen 23 februari 1994
De opening heb ikzelf niet meegemaakt, dus daarover geen mededelingen. Het eerste blindbier werd door niemand goed geraden, daar het verkeerd in het boek staat (goed smoesje tegenwoordig). Enfin, bij mijn binnenkomst werd juist de tweede blindproever ingeschonken, en eenieder kon ook zijn ge-update en van kleuren voorblad voorziene Jaarboek in ontvangst nemen, met daar bijgevoegd een verslagje van hetgeen ons in de Ardennen is overkomen. Drie proevers herkenden het bier, en staan dientengevolge met één punten voor op de overige leden. En dat al na twee ronden! Er werd weer als vanouds gekeuveld over van alles en nog wat, en ondertussen ik, arme ik, maar proberen de herdegustatie van de Westmalle III in zijn geheel op papier te krijgen, hetgeen dus ook niet geheel gelukt is. Het goede voornemen om een bier goed te proeven van de laatste jaarvergadering is dus de eerste de beste keer niet uitgekomen. Tussendoor heeft de voorzitter het een en ander de clubleden ter overweging aangegeven, en wel met betrekking tot het houden van een presentatie (mid)dag in het Roosendaalse Squashcentrum. Er waren een paar leden al bijna driftig aan het knutselen, maar de brainstormfase is nog niet afgerond. Dat was dus ons huiswerk.
Tijdens het degusteren van het derde bier viel de naam Campanille, dus er werd meteen weer een link gelegd naar de bouwwereld, en van der Valk, dus het mag dan ook weer een wonder heten dat ik samen met de ex-voorzitter weer een volledig proefformulier heb weten in te vullen. Jan werd bij zijn terugkomst van het telefoontje" nog weer even voorzien van een flinke dosis vertrouwen (wat dat hebben we genoeg in hem) en een nieuwe Pint. Omdat deze (ik dus) coating specialistische technisch medewerker in vijf ploegen vol continudienst den volgenden ochtend des 06:00 uur wederom achter het in de Voiture geplaatste ronde voorwerp plaats moest nemen, om daarmede richting Werkgever te sturen, werd door mij de aftocht geblazen. Een door de seizoens omstandigheden ingegeven daad liet echter het daadwerkelijke vertrek wat uitstellen, en mijn Citroën sleutelhanger beschadigd achter. Wat er daarna gebeurde is voor mij een raadsel.

Proefstrijd in het Hof
Een week eerder dan aangekondigd door onze voorzitter was het weer bierproeven geblazen in Roosendaal. Grote afwezigen waren Jan, Eugène en Twan die daarmee dus ook weer een finale plaats misliepen. De Alternatieve Bierclub (pas opgericht) bestaande uit Francien, Kees, Rebecca, Lilian en Leo was er wel en ging een strijd aan met de gevestigde orde. De bieren waren als vanouds de eerste ronde zelfs door alleen te ruiken te bepalen, en werden door ons bovendien zonder extra punten nog goed benoemd ook. Het ging om een Rodenbach (oud bruin), een St.Louis Kriek (Gueuze) en een Grimbergen Dubbel (abdij). Iedereen keek dus eigenlijk zonder veel spanning uit naar de tweede Ronde. Wederom Oud Bruin, dus de keus van Alexander in glas 1 en een Goudenband in glas 2 mochten ons niet van ons stuk brengen. Het antwoord op de vraag waar een Brettenomyces Bruxellensis voor dient stond ook nog te lezen in het medegenomen Jaarboek, en voor de mensen die het niet uit hun hoofd wisten was dat een hele geruststelling. De organisatie van de wedstrijd heeft toen iets uitgehaald dat regelrecht een steek in onze richting was, er werd namelijk een extra schiftingsronde gedaan, waarbij we (PENS en ABC) als enigen aan blootgesteld werden. Er werden ook nog eens drie verschillende bieren verdeeld onder de deelnemers, en achteraf werden er met een wel zeer aanvechtbare antwoorden finale plaatsen behaald. (TRIPEL is goed !)
Paul en Leo mochten dus plaatsnemen op het podium en kregen weer drie nieuwe pinten, en een paar theorievragen (zie kader). Ondanks alle steun die de diverse achterbannen hebben gegeven mocht het uiteraard geen wonder heten dat onze voorzitter winnend uit de strijd is gekomen. De Orval, Duvel en L'Achouffe mogen dan ook als standaarden bekend zijn. Het missen van de Orval door Leo maakte toch nog onverwacht een einde aan de spanning. Het feestrondje werd gevierd, en volgend jaar doen we allemaal gewoon weer mee.

Notulen 20 april 1994
Het was veel te lang geleden dat er een vergadering was, dat was aan de hele sfeer te merken. Er werd meer gekletst en getapt dan op een doorsnee winterse samenkomst. Ook het proeven hield niet echt over, weer niemand de goede oplossingen. Ook de voorzitter zelf kon na zijn overduidelijke training van diezelfde middag geen punten in de wacht slepen. Ja, een ontmoeting met Bea gaat je niet in de kouwe kleren zitten, al ben je zelf dan dubbel-koning, en zij maar enkelvoudig koningin. Ook de broodjes kroket hielpen niet echt mee aan de proefvaardigheid. Het was dus erg gezellig en de beschreven degustaties zijn daar dus ook naar ( smaak ? niet slecht, doet er nog maar een ). Vermeldenswaardig is alleen nog dat er Frieten gehaald werden, compleet met een fricandel-speciaal., en dat alleen nog maar omdat Hans er niet was om het te verhinderen. Als tweede is de DS voor het "symbolische" bedrag van fl.250,= aan de bierclub aangeboden. Een volgende vergadering word daar waarschijnlijk niet verder op ingegaan.

Notulen 11 mei 1994
Wat hebben we het toch weer druk met z'n allen, een avondje ontspannen in vriendenkring ontaard alras in een discussie over Homofiele gevoelens. Als Hans dan ook nog verteld dat hij tijdens zijn vakantie (mooie foto's) twee travestieten heeft gehad, geeft dat een beetje de trant van de vergadering. Ook de bieren waren echte Mannen Bieren, waarvan zelfs één door Paters gebrouwen word (van Wort). Het notuleren stond ook weer op een laag pitje, evenals het Degusteren, hetgeen alleen het eerste bier ten eer viel. Niet onvermeld mag blijven dat er ook nog een BAK Rochefort werd geschonken aan de aanwezigen, door de Robben die bij elkaar opgeteld twee jaar ouder werden (moeilijk hè). Tot de Volgende Keer.

Notulen Vergadering 29 juni 1994
Nederland moest voetballen, dus alléén op de fiets naar Sprundel waar alles al uitgebreid voor de buis de tweede helft aan het aanschouwen was. Twan en ikzelf zaten in diezelfde tijd op het terras van ons proeflokaal, degusteerden een fris pintje en genoten van het zalige weer (en de Doors). Na 's Neerlands strijd (de uitslag weet ik niet eens meer, laat staan de tegenstander) waren de nabeschouwingen ook dermate interessant dat ik deze ook maar achterwege laat. Over naar de orde van de dag, en de eerste pint werd geproefd. Onze Nar (het mag weer wel eens genoemd worden) opende sterk door als enige het lichte Zulte te herkennen. Dat Twan ook de tweede ronde sterk uit de bus zou komen was voor mij geen verrassing, daar hij tijdens de voetbal ook al een HGC naar binnen had gewerkt. DE ontdekking van de avond was tochwel het Kelottes bier dat je ook als wapen kan gebruiken. Eugène liep er toch wel een mooie blauwe plek mee op, door zijn broer. Bijbels welhaast. De gastheer was druk (en had geen tijd meer), en de rest had de Agenda ook niet medegenomen, vandaar dat ook het bepalen van de data voor de tweede helft van het jaar spaak liep. Voorlopig staat deze 10e augustus dus ook daarvoor opgeschreven. Jan zal dan het bier verzorgen. De laatste restjes bier waren niet genoeg voor de laatste overblijvers, die dus ook prompt de nog van de barbecue overgebleven Vinho Tinto en Branco tot soldaat hebben gemaakt tijdens het uitbeelden van o.a. "met je kleine pik in het Winkelcentrum", "Midzomernachtsdroom", "dwarsleasie" en meer (veel meer, maar zie het gedronkenne). De Shoarma in Etten mocht ook nog opperbest smaken, en daar mee besluit ik dit relaas.
Rest mij om eenieder een prettige vacance toe te wensen (souhaiteren), voor zover dit van toepassing mag (mocht) zijn. C-U

Notulen Vergadering 10 augustus 1994
Te laat waren we, en we kregen dan ook geen koffie meer. De vakantie verhalen deden allemaal de ronde, edoch de voorzitter had het meeste meegemaakt (één-persoons-stoeltjes en halve literflessen, putje rond de tent !) en kon dit op een een van Oorschot eigen wijze ten gehore brengen. De blindproevers waren ook dees avond van een goede kwaliteit, en er kon ons proevenden slechts 1 punt ontfutselen. (zie overzicht). Tussen alle gezelligheid door zijn de data voor de rest van het jaar vastgesteld, en is er unaniem-1 aangenomen dat de vergaderingen voortaan om 20:00 uur van start gaan, en dat het verplicht is om op tijd te komen. Verder heb ik op het moment van typen veel profijt van het door Jan ontworpen notulenformulier. Foto's van het eten (je weet wel, die soep) zijn ook nabesteld, en verder heb ik niets meer te melden.

Notulen Vergadering 7 september 1994
Weer een zware opdracht voor uw secretaris om naast de in dit epistel opgesomde feiten nog het een en ander aan randinformatie aan het geduldige papier toe te vertrouwen. Maar ja (zucht), het moet maar weer, daar anders mijn positie ondanks de dubbele aanstelling voor het leven door een onzer leden met graagte overgenomen gaat gaan worden gaan. Hij heeft dezelfde, zo niet betere, mogelijkheden dan ik (arme ik), en is bekend met het wordingsproces der jaarboeken en Notulen.
Voor zover het steen en been, en terug naar de Vergadering! Hans was er weer, en dat heeft toch altijd weer een positief effect op de algehele gezelligheid. Ondanks de serieuze pogingen van de huidige voorzitter om Hans te evenaren in het voorlezen Van De Notulen, het mag niet baten. De toch steeds nakende verkoop van ons aller onderkomen laat ook daarin zijn ietwat droeve weerklank weerklinken, ongemerkt maar toch. . . De bieren waren dees maal zorgvuldig gekozen door Jan (evenals de vorige keer), hetgeen hem alleen een nog groter achterstand in PP's (Pruver Punten) oplevert. Over PP's gesproken, een schande als je P's PP's bekijkt, Dubbel Dubbel Koning Koning en Voorzitter But NO PP's (Pruver Points). Hij heeft die Airco in de Voiture dus echt wel nodig om de papillen een keer flink te luchten. Het antwoord dat er op het eerste bier gegeven werd mocht dan in de buurt gekomen zijn, een gewone Rodenbach, of een Alexander was het niet, wel een Grand Cru met dezelfde voornaam. De ware kenners kregen dus wel een punt, de van O's een sluimerend dat alleen in geval van een gelijke eindstand bij de Pruverstrijd mee mag gaan tellen gaan. Het zij zo.
De tweede (en veel duurdere) pruver was echt zeer moeilijk, waardoor er dus verder niet meer gescoord werd door de geachte aanwezigen. De St. Sebastian Grand Cru is voor de meesten van ons toch niet een O-Ja-D'as-Makkie-Takkie bier.
Met een feest op komst moest de bierclub in deze nog enig testwerk verrichten aan de door de heren organisatoren aangeschafte Karaoke-installatie. Na de bekende geluiden (Boeren en ander agrarisch georiënteerde) waren het al gauw een paar motoren tot Hans "Harley" Mertens binnen reed. Wat een Techniek!, Wat een uithoudings vermogen!, jhfags gfgadj eqru riq shfg (ja , woorden schieten te kort!)
De Duchesse viel ten gevolge van dit slechts een gehaaste degustatie ten eer, en de sfeer kreeg de overhand, vandaar dat ook op dit punt de NotulenNotitie's er ook de brui aan geven. De enige nuttige informatie die nog rest is 27-28-29 januari 1995 Jaarfeest met ± 1800 Dfl budget, en Jan gooit met brood naar aanleiding van fistfucking (niet te verwarren met fust ficking).Over and Out

Notulen Vergadering 12 oktober 1994
De vergadering ging maar net door omdat er toch een minimale opkomst was. Er waren echter wel twee leden met een bak bieren naar het proeflokaal getogen, maar na overleg heeft Eugène zijn bak in zijn bak gezet en heeft toen ook nog een bak op en een bak verteld. Na de koffie werd uiteraard de eerste blindproever aangeboden (we beginnen anders ook nooit met de tweede hoor) en die werd direct al verpest door een uitlating van Hans (non-verbaal). Dat Eugène wel heel veel geluk had bewijst het feit dat zijn antwoord (het als enige goede) een gevolgtrekking was van twee foute redeneringen. "Het is dat bier dat we op hebben in die brouwerij". Hij bedoelde Witkap (proeven),De Kluis (brouwerij) en was in de war met de Brouwbeurs. Schrijft ie nog Hapkin op ook! De tijdens het proeven getoonde proefblad van het komende jaarboek liet zelfs nog een etiket van de Hapkin zien, hetgeen Rob Mertens ietwat verontruste. Maar goed, Onze Pruver heeft zijn tweede punt binnen, onze koning nog niet eens zijn eerste. Het tweede bier was ook moeilijk, maar te doen al werd er niet gescoord.
Er was intussen ook een discussie aan de gang over de stelling dat bewerkt ijzer roest omdat het terug in zijn oervorm (erts) wil terugkeren. Er was maar een man van dit gegeven overtuigd, en laat hierbij opnemen dat dit feit bewezen gaat worden op de eerst volgende vergadering. Ik ben benieuwd hoe hij door het oxyderen van Fe een kristalrooster van diezelfde Fe gaat maken, daar moet geld mee te verdienen zijn! (steek maar in de fik, dan word het steviger!). Maar we wachten af. Het derde bier was er een van het perfecte kaliber om er de stemming in te houden, en het viel zelfs een volledige degustatie ten eer. De roep om meer was vaak gehoord, en er is zelfs overwogen om de door Eugène mee gebrachte bieren ook nog te degusteren. In de tussentijd waren ook de groepen voor de komende activiteiten gevormd en na het traditionele broodje-half-geroosterd-schapenvlees-met-sla-en-saus was ook dees heerlijk avondje weer op z'n eind.

Verslag 24UUR
Om kwart voor elf stonden we dan op het station in Roosendaal, met een op-de-volgende-trein wachttijd van ruim een half uur (die ene trein die ik neem per jaar heeft natuurlijk vertraging) was het al snel koffie met gevulde koek. De reis werd verder zonder noemenswaardige incidenten voortgezet, en in Antwerpen aangekomen was er een zoektocht geplanned naar een Rob-z'n-Pasje accepterend flappen-tap-installatie. Naast de Quick, dus meteen maar een Amerikaans bodempje gelegd voor de komende Belgische Bierspecialiteiten al begon Hans al wel te zweten van zijn thee. Bij binnenkomst in de Feestzaal was daar alreeds een andere Rob (ook P.E.N.S.-lid) al stevig aan het Degusteren (hij Rookbier, en een Fonske ongefilterd). Na de verplichte aankopen van Glas en Jet-tons linksom voor het eerste rondje. Alle bekende brouwers (de Dolle, Chri$$$ met design bril & Zonnebank bruin, etc.) waren als vanouds vertegenwoordigd. De grote verrassingen waren er echter in de vorm van ex-amateurbrouwers die in een omspanning van zes kraampjes maar liefst éénentwintig zeer bijzondere bieren aanboden. (tegenover het OBP-cafetaria). Dit punt is slechts éénmaal voorbij gegaan, en dat was omdat we tussentijds nog een paar Cheeseburgers zijn wezen eten. De tweede ronde (weer vanaf links) strandde weer bij de Jawadde, waar we als zijnde een P.E.N.S.-afvaardiging het werkwoord Jawadderen uitgevonden hebben. Leuke bediening (nooit weg) en volop uitleg en discussie over de bieren. Vooral het Gemberbier viel bij Hans zo goed in de smaak dat hij beloofd heeft dit persoonlijk voor een degustatie door de club bij de brouwer in Ronse (Ardennen) te gaan halen. Ook de Kriek en de tripel van Jawadde waren niet te versmaden, vandaar dat Hans' thuisreis een eenzame geworden is (Hij was niet weg te slepen). Overig Nieuw Bier : Paranoia Groen door Villers (overgenomen van de ons bekende Zeeuwsch-Vlaamsche in Hulst), een Glüh-kriek van Liefmans (warm bier, raar hoor), Bieken door Boelens (met Honing) en nog veel meer.
Verder als bezoekers aanwezig : The boys from CAMRA (greetings to the ones that could not come), Frank de Kok (ja, doe ze de groeten maar terug, ik zie jullie in de trein wel weer), de Koetshuis' bierkoning (Etten-Leur), een Bus (52 pers.) uit Den-Haag, een journaliste die ons (jawel ONS) vragen stelde voor de krant , en de Baas van het Brugs Beertje. Dees laatste stak zijn kritiek op de OBP niet onder stoelen of banken en stak bijna af in een tirade tegen de additie's die brouwers in hun bier doen (Groene Tripel moest het zwaar ontgelden). Daar de vertrektijd van het voor deze dag perfecte vervoermiddel eraan kwam, moesten we (Rob en ik) deze man verder een prettige avond toewensen, en maken dat we op het station kwamen (Hans zou er zoooooooooo zijn). Verdere ongeregeldheden zijn ons dit jaar wederom bespaard gebleven (vertraging schijnt dus normaal te zijn bij treinen waar je Fl. 33,80 voor betaald) en de thuiskomst was onverwacht vroeg en zeer netjes, met een nieuw T-shirt (Chimay) en een inmiddels weer flitsend Oerbier broche . Volgend Jaar weer zo, t'is me goed bekomen.

Notulen 9 november
Na een wat aan de late kant arriveren van de gastheer (de rest had zijn eerste bakkie al op) was het al snel gezellig. De eerste blindproever zorgde al direct voor zeer geconcentreerde proeverijen, en niemand scoorde. We drinken te vaak van die rare bieren om een voor de hand liggend bier zoals de kwak toch eigenlijk wel is over het hoofd te zien. De zwaarte van de eerste blindproever bracht er al meteen een nog betere stemming in zodat de dagelijkse zaken van de bierclub maar snel afgehandeld werden. Resultaat :
Bij deze Rob, Rob & Hans langs deze weg nogmaals van harte met het behalen van de tweede plaats bij het als zeer moeilijk bekend staande proefstrijd van café de Beyerd in Breda. Een prestatie van formaat!
Vanwege een laag kassaldo zal het etentje op 28 december door de aanwezige leden uit eigen portefeuille c.q. portemonnaie bekostigd worden.
Vertrek naar de Ardennen des Vrijdag om 10:00 vanaf locatie Proeflokaal. Chauffeurs zijn Jan, Twan en Paul
Twan heeft een nieuwe (commerciële) baan, ook daarmee proficiat
Op initiatief van mijzelf is er door iedereen behalve Jan en Hans fl.10,= gestort in een piramide constructie, om daaruit een gewin te kunnen bekomen.
Op een gegeven moment na het proeven van het tweede bier heeft de bierclubzangvereniging nog een uitvoering van het Fabeltjeskrant-lied ten gehore gebracht, en werd er brood geroosterd op brokken houtskool (voorheen ook brood). Ook Moeder Overste kan nog veel mensen in een perfecte Mood (=engelse taal) brengen. De Tongerlo 8° wist ook aan de feestvreugde bij te dragen, en toen de voorzitter ook nog Frikadel en Kroket ging halen was het hek van de dam. Alle palmpkes sneuvelden, met ook nog een paar Kriekenbieren.

Notulen 7 december 1994
Niet één maar maar liefst twee ongeproefde blindproevers heeft Hans ons voorgeschoteld! Ten eerste zijn eigen brouwsel, hetgeen qua smaak er in ieder geval op vooruit is gegaan sinds Hans een amateur brouw cursus volgt, en ten tweede een bier dat we weliswaar allemaal op hebben bij brouwerij Moortgat, maar wat niet gedegusteerd is. Onze voorzitter haalde op de valreep nog wel een puntje om een totale blamage tegen te gaan en Twan werd toch nog eerste. Nogmaals van harte Twan met het behalen van de Pruver-titel, de traktatie in de vorm van vette hap heeft ons in iedergeval goed gesmaakt. Dat Eugène erdoor in een wildwest rally tafereel zou belanden mag slechts als bijkomstigheid vermeld worden. Verder behandelde punten op de vergadering waren:
Tussen kerst en nieuw indoor klimmen in R’daal (training voor het jaarfeest?)
Op een Donderdag naar Bavaria (of was het Bouwvaria)
Proeflokaal DEZELFDE avond KUISEN
Dure afgeschermde parkeerplaatsen in Rotterdam
Naast dit alles is het budget voor het Jaarfeest rond (de 1800), en het diner van 28 december word verplaatst naar begin 1995, vanwege de feestdrukte. Twan heeft ook iedereen uitgenodigd om op eerste kerstdag des avonds een bezoek aan zijn onderkomen aan de molenstraat in Zundert te komen brengen in verband met zijn ouder worden (nee, geen vader, ouder). Rest allen nog de beste wensen voor de komende dagen, en een goed begin van het nieuwe jaar.